Samen met je ex je verjaardag vieren?

De ex-partner van Sanne, Rob, wil graag vrienden zijn en nodigt Sanne uit om voor haar verjaardag bij hem thuis te eten samen met de kinderen.  Voor Sanne heeft dit een bijsmaak. ‘Samen gezellig met de kinderen de verjaardag van papa vieren, is dat niet samen ‘gezinnetje’ spelen?” Het lijkt zo ruimdenkend en ze wil graag samen goede ouders zijn voor de kinderen. Dus ze zegt ja. Maar de knoop in haar buik spreekt boekdelen: “Vriendschap is niet hetzelfde als goed ouderschap.” En vriendschap voelt ze niet echt! Wel respect en genegenheid. Het is zoeken naar de nieuwe vorm van omgang met elkaar en ze begrijpt dat Rob van alles uitprobeert en dat waardeert ze. Niet in de laatste plaats omdat ze allebei aan de buitenwereld willen laten zien hoe goed ze met de scheiding omgaan en hoe harmonieus het allemaal verloopt.

Blijft dat nare onderbuikgevoel. Er klopt iets niet. Ze wil wel vrienden zijn, maar zijn ze dat ook werkelijk? Vrienden zijn, is toch iets anders voor haar.  Ze wil niet meer met Rob delen zoals ze met vrienden doet. Wel voelen ze respect en genegenheid voor elkaar als ouders en dat wil Sanne niet verpesten en juist bewaken!

Ze heeft al ja gezegd en durft niet goed meer terug. Toch maar gaan dan, maar ze wil zich niet (meer) anders meer voordoen dan ze is. Het was met reden dat ze uit elkaar zijn gegaan, dus dingen samen doen ‘als gezin’ of ‘als vrienden’, dat klopt voor haar niet meer. Ze is van plan te gaan met de bereidwilligheid te benoemen dat het niet helemaal goed voelt, hoewel ze het gebaar waardeert en dat ze er het beste van wil maken, omdat ze elkaar als ouders respecteren en waarderen.

Sanne reikt uit naar mij uit om te bespreken hoe ze dit het beste aan kan pakken.

Ik vraag haar of ze het op zou willen lossen vóórdat ze naar de verjaardag gaat. Wat als het toch een beetje anders loopt en ze allebei een beetje ongemakkelijk zitten. Hoe zou dat zijn voor de kinderen? Hoe voor de eventuele andere visite? Maar vooral hoe zou dat zijn voor haarzelf? Hoe zou ze dit bespreekbaar kunnen maken?

Voor Sanne’s gevoel levert het haar inderdaad meer spanning op als ze naar de verjaardag gaat zonder het eerst met Rob besproken te hebben. Ze besluit hem te vragen een kopje koffie te drinken daags voor zijn verjaardag om dit te bespreken.

We zetten samen op een rijtje wat ze het beste zou kunnen zeggen:

  1. Benoemen van de feiten: Het voelt voor mij niet helemaal goed ‘als gezin’ of ‘als vrienden’ iets te ondernemen. Ook samen je verjaardag vieren valt voor mij daaronder. Het voelt voor mij ongemakkelijk. 
  2. Belangen van beide kanten: De bedoeling is goed, want ons beider streven is harmonie in ons gezamenlijk ouderschap! We zoeken nog naar een manier om dat te doen, zodanig dat het helemaal klopt voor ons allebei.
  3. Verheffen door nieuwe elementen te zoeken: Misschien kunnen we in plaats van als gezin samen iets te ondernemen gewoon als ouders een kopje koffie of thee drinken, samen naar activiteiten van de kinderen kijken en natuurlijk kunnen we af en toe eens samen met de kinderen eten om over en/of met de kinderen te praten.

Sanne is opgelucht. Nu kan ze goed voorbereid het gesprek met Rob aangaan! En de verjaardag zal – ook als ze besluit toch te gaan – een stuk relaxter verlopen

Wil je ook graag sparren over een lastige situatie? 

Facebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.